کتابخانه عمومی غدیر
اخبار فرهنگی کتابخانه - کتابداری - کبودراهنگ
قالب وبلاگ
لینک دوستان

مطالبی در مورد محافظت از مواد دیداری و شنیداری(فیلم.ویدیو)

حفاظت‌
تمام‌ انواع‌ مواد دیداری‌ شنیداری‌ شامل‌ فیلم‌ و نوار ویدیویی‌ باید به‌ صورتی‌ مناسب‌ و کارا نگهداری‌ شوند، تا اولاً حفاظت‌ شوند، ثانیاً هر زمان‌ که‌ مورد نیازند براحتی‌ در دسترس‌ باشند.
ذکر یک‌ رقم‌ مشخص‌ برای‌ مدتی‌ که‌ این‌ مواد دوام‌ می‌آورند، مشکل‌ است‌ و بیشتر بستگی‌ به‌ میزان‌ استفاده‌ از آنها دارد. بعضی‌ از فیلم‌ها، اکنون‌ بیش‌ از یک‌ قرن‌ است‌ که‌ به‌ خوبی‌ حفظ‌ شده‌اند، اما نوار ویدیویی‌ رسانة‌ خیلی‌ جوانتری‌ است‌، لذا پیش‌بینی‌ این‌ که‌ اگر در فرمت‌ اصلی‌ خود نگهداری‌ شود چه‌ مدت‌ دوام‌ می‌آورد، مشکل‌تر است‌. همین‌ مطلب‌ در مورد ذخیره‌ مواد دیداری‌ بر روی‌ رسانه‌های‌ جدیدتر مانند دیسک‌ها و سرویس‌دهنده‌های‌ رایانه‌ای‌ که‌ از فناوری‌ نسبتاً نیآزموده‌ استفاده‌ می‌کنند و در عرض‌ چند سال‌ آینده‌ به‌ عنوان‌ رسانة‌ ذخیره‌ آرشیوی‌ توسعه‌ و بهبود خواهند یافت‌ نیز صادق‌ است‌.

نگهداری‌
وجود شرایط‌ صحیح‌ نگهداری‌ برای‌ حفاظت‌ مواد ضروری‌ است‌، از این‌رو سطح‌ دما و رطوبت‌ نسبی‌ در زیر به‌ اختصار آمده‌ است‌. بهرحال‌ باید در نظر داشت‌ که‌ امکان‌ دارد دلایل‌ عملی‌ خیلی‌ درستی‌ وجود داشته‌ باشد که‌ مانع‌ پیروی‌ از این‌ توصیه‌ها شود. بسته‌ به‌ اندازه‌ مجموعه‌ یا منابع‌ موجود، ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد مجموعه‌ توسط‌ کارکنانی‌ که‌ مواد را اداره‌ یا از آن‌ استفاده‌ می‌کنند، نگهداری‌ شود، که‌ در این‌ موارد امکان‌ دارد دمای‌ لازم‌ برای‌ حفاظت‌ مواد خیلی‌ پائین‌تر از آنچه‌ برای‌ محیط‌ کار لازم‌ است‌ باشد، و در نتیجه‌ باید تا حدودی‌ با شرایط‌ محیط‌ سازش‌ کرد.

نگهداری‌ فیلم‌
به‌ نظر می‌رسد تحقیق‌ اخیر شرایط‌ نگهداری‌ فیلم‌ را بطور کلی‌ سردتر و خشک‌تر از آنچه‌ قبلاً مناسب‌ فرض‌ می‌شد، پیشنهاد می‌کند، ولی‌ توافق‌ واقعی‌ در مورد سطح‌ دما و رطوبت‌ نسبی‌ وجود ندارد. در شکل‌ مطلوب‌ باید دو نوع‌ شرایط‌ عمده‌ برای‌ نگهداری‌ فیلم‌ وجود داشته‌ باشد؛ باید محلی‌ جداگانه‌ برای‌ نگهداری‌ فیلم‌های‌ غیرآرشیوی‌، مثل‌ فیلم‌های‌ مثبت‌ و نسخه‌های‌ مطمئن‌ لبه‌های‌ صوتی‌ ، و نه‌ نسخه‌های‌ اصلی‌ مثل‌ نگاتیوها، اختصاص‌ داده‌ شود. توصیه‌ می‌شود که‌ این‌ مواد در دمایی‌ کمتر از 70 درجه‌ فارنهایت‌ (21 درجه‌ سانتیگراد) با رطوبت‌ نسبی‌ بین‌ 40 تا 60 درصد نگهداری‌ شوند. به‌ عنوان‌ مثال‌ آرشیو ان‌. بی‌. سی‌. در ایالات‌ متحده‌ فیلم‌ها را در دمای‌ 50 درجه‌ فارنهایت‌ (10 درجه‌ سانتیگراد) با رطوبت‌ 50 درصد نگهداری‌ می‌کند. در این‌ محل‌ می‌توان‌ فیلم‌ها را به‌ صورت‌ عمودی‌ قرار داد، هر چند که‌ این‌ امر برای‌ حفاظت‌ بهینه‌ مطلوب‌ نیست‌. فیلم‌ در وضع‌ مطلوب‌ باید به‌ صورت‌ افقی‌ نگهداری‌ شود. اما اگر احتمال‌ می‌رود از این‌ مواد نسبتاً به‌طور مرتب‌ استفاده‌ شود نگهداری‌ عمودی‌ دستیابی‌ را آسان‌تر می‌کند.
باید محل‌ دیگری‌ که‌ سردتر باشد برای‌ حفظ‌ مواد آرشیوی‌ یعنی‌ نگاتیوها و لبه‌های‌ صوتی‌ اصلی‌ ایجاد شود. این‌ مواد باید در دمایی‌ پایین‌تر از 55 درجه‌ فارنهایت‌ (12 درجه‌ سانتیگراد) با رطوبت‌ نسبی‌ کمتر نگهداری‌ شوند. به‌ عنوان‌ نمونه‌، تلویزیون‌ نیوزیلند برای‌ نگهداری‌ درازمدت‌ فیلم‌ها از محلی‌ با دمای‌ 40 درجه‌ فارنهایت‌ (5 درجه‌ سانتیگراد) و رطوبت‌ نسبی‌ 20 درصد استفاده‌ می‌کند. این‌ دما بسیار پائین‌تر از دمای‌ محل‌ کار است‌ و فقط‌ برای‌ نگهداری‌ مجموعه‌های‌ بزرگ‌ که‌ برای‌ ذخیره‌ آنها محل‌های‌ اختصاصی‌ ایجاد شده‌ است‌، امکان‌پذیر می‌باشد. در این‌ محل‌ مواد باید به‌ صورت‌ افقی‌ نگهداری‌ شوند که‌ این‌ امر دستیابی‌ را مشکل‌تر می‌سازد، ولی‌ چون‌ این‌ مواد نسخه‌های‌ اصلی‌ هستند اغلب‌ به‌ آن‌ها نیازی‌ نیست‌ مگر برای‌ تهیه‌ لبه‌های‌ صوتی‌ یا فیلم‌های‌ مثبت‌ جدید.

نگهداری‌ نوار ویدیویی‌
از آنجا که‌ فرمت‌ نوارهای‌ ویدیویی‌ مرتباً اصلاح‌ می‌شود، لزوماً حفاظت‌ درازمدت‌ آن‌ها به‌ اندازة‌ فیلم‌ حساس‌ نیست‌. فرمت‌های‌ قدیمی‌تر را می‌توان‌ به‌ فرمت‌ رایج‌ تبدیل‌ کرد. به‌ نحوی‌ که‌ قبل‌ از آن‌ که‌ فرسوده‌ شوند، قابل‌ استفاده‌ باشند. همچنین‌ نوار ویدیویی‌ نیاز به‌ زمان‌ دارد تا خود را با شرایط‌ اقلیمی‌ محیطی‌ که‌ باید در آن‌ پخش‌ شود وفق‌ دهد و به‌ دلایل‌ عملیاتی‌ نباید در دماهای‌ پائین‌ نگهداری‌ شود.
هر چند تصور کلی‌ بر آن‌ است‌ که‌ نوار ویدیویی‌ را می‌توان‌ در دماهای‌ محیط‌های‌ کاری‌ نگهداری‌ کرد، اکنون‌ بسیاری‌ از کارشناسان‌ معتقدند که‌ به‌ رغم‌ آن‌ که‌ این‌ شرایط‌ برای‌ پخش‌ مناسب‌ است‌، ولی‌ برای‌ حفاظت‌، دماهای‌ پائین‌تر ترجیح‌ دارد. مدیریت‌ ملی‌ آرشیوها و رکوردها در ایالات‌ متحده‌ دمای‌ 65 درجه‌ فارنهایت‌ (18 درجه‌ سانتیگراد) با رطوبت‌ نسبی‌ 30 درصد را برای‌ نگهداری‌ نوار ویدیویی‌ توصیه‌ کرده‌ است‌ و بنظر می‌رسد که‌ این‌ میزان‌ برای‌ چنین‌ مقصودی‌ مناسب‌ و دست‌یافتنی‌ باشد، همان‌طور که‌ دیگر سازمان‌ها دمایی‌ از 50 درجه‌ فارنهایت‌ (10 درجه‌ سانتیگراد) تا 70 درجه‌ فارنهایت‌ (21 درجه‌ سانتیگراد) با رطوبت‌ نسبی‌ 20 تا 50 درصد را توصیه‌ کرده‌اند.

قفسه‌بندی‌ فیلم‌ و نوار ویدیویی‌
قفسه‌ فلزی‌، به‌ خصوص‌ برای‌ نوار ویدیویی‌، مادام‌ که‌ به‌ درستی‌ کار گذاشته‌ شده‌ باشد، بهترین‌ وسیله‌ است‌. چوب‌ به‌ دلیل‌ بخارهای‌ اسیدی‌ که‌ از رنگ‌ و دیگر مواد براق‌کننده‌، متصاعد می‌شود و هم‌چنین‌ خطر سرایت‌ شعله‌ها در موقع‌ حادثه‌ آتش‌سوزی‌، مناسب‌ نیست‌. نوار ویدیویی‌ باید به‌ صورت‌ عمودی‌ نگهداری‌ شود تا از تاخوردن‌ و پیچ‌ و تاب‌ برداشتن‌ حفظ‌ شود.

تصمیمات‌ حفاظتی‌
همان‌طور که‌ گفته‌ شد یکی‌ از مباحث‌ مهم‌ در گردآوری‌ مواد دیداری‌ شنیداری‌ آن‌ است‌ که‌ فناوری‌ مرتباً توسعه‌ پیدا می‌کند و آهنگ‌ این‌ توسعه‌ سریع‌تر شده‌ است‌. به‌ عنوان‌ نمونه‌ نوار ویدیویی‌ چهار باندی‌ دو اینچی‌، پیش‌ از آن‌ که‌ جانشین‌ آن‌ یعنی‌ فرمت‌ سی‌ یک‌ اینچی‌ توسعه‌ یابد، به‌ مدت‌ حدود 15 تا 20 سال‌ در بی‌بی‌سی‌ استفاده‌ می‌شد. فرمت‌ سی‌ یک‌ اینچی‌ حدود 12 سال‌ کار کرد تا دی‌ 3 عرضه‌ شد، و در طول‌ بیش‌ از نصف‌ این‌ مدت‌ نیز از دی‌. جی‌. بتا و دی‌. وی‌. سی‌. پرو استفاده‌ می‌شد.
این‌ تغییرات‌ سریع‌ تأثیر مهمی‌ در مدیریت‌ مجموعه‌ فیلم‌ و ویدیو دارد. ممکن‌ است‌ استفاده‌کنندگان‌، تجهیزات‌ پخش‌ فرمت‌های‌ قدیمی‌تر را نداشته‌ باشند، لذا این‌ مواد باید به‌ فرمت‌ رایج‌ تبدیل‌ شوند که‌ خود مستلزم‌ صرف‌ وقت‌ و هزینه‌ است‌. حتی‌ در خود آرشیو هم‌ تجهیزات‌ پخش‌ نیاز به‌ حفظ‌ و نگهداری‌ و تغییر دارند، و پس‌ از مدتی‌ به‌ تدریج‌ دسترسی‌ به‌ قطعات‌ یدکی‌ و متخصص‌ برای‌ پشتیبانی‌ دستگاه‌ مشکل‌ می‌شود.
در بعضی‌ از سازمان‌ها، امکان‌ دارد بخش‌ آرشیو بر نوع‌ فرمت‌هایی‌ که‌ تهیه‌ می‌شود، تاحدودی‌ نظارت‌ داشته‌ باشد، از این‌ رو می‌تواند فرمت‌هایی‌ را که‌ برای‌ نگهداری‌ مستحکم‌ و بادوام‌ هستند، توصیه‌ کند. در سایر جاها مانند دفاتر پخش‌ برنامه‌ چنین‌ موردی‌ به‌ ندرت‌ وجود دارد، لذا آرشیو مجبور است‌ متکی‌ به‌ تصمیمات‌ سازمانی‌ باشد، به‌طوری‌ که‌ ممکن‌ است‌ فرمتی‌ برای‌ انتقال‌ قابل‌ قبول‌ باشد، در حالی‌ که‌ برای‌ حفاظت‌ درازمدت‌ از حد مطلوب‌ پائین‌تر باشد.

حفاظت‌ در مقابل‌ استفاده‌ مجدد
در بسیاری‌ از آرشیوهای‌ دیداری‌ شنیداری‌ اغلب‌ تضادی‌ بین‌ نیاز به‌ حفاظت‌ مواد (که‌ معمولاً به‌ معنی‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ فرسودگی‌ و پارگی‌ است‌) و تمایل‌ به‌ استفاده‌ از مواد وجود دارد. حصول‌ اطمینان‌ از این‌ که‌ فیلم‌ و نوار ویدیویی‌ برای‌ آینده‌ نگهداری‌ خواهد شد، حائز اهمیت‌ است‌، اما این‌ مطلب‌ باید با تقاضای‌ مستمر برای‌ بهره‌گیری‌ از آن‌ وفق‌ داده‌ شود.

نابودی‌ تدریجی‌ موجودی‌ها
با گذشت‌ زمان‌ بناچار رسانه‌های‌ موجود و تجهیزاتی‌ که‌ برای‌ پخش‌ آن‌ها لازم‌ است‌، به‌ علت‌ استفاده‌، ذخیره‌ نادرست‌ و عدم‌ حفاظت‌ و نگهداری‌، کیفیت‌ خود را از دست‌ می‌دهند. لبه‌های‌ صوتی‌ مغناطیسی‌ می‌توانند از شرایطی‌ معروف‌ به‌ سندروم‌ سرکه‌ که‌ تخریب‌ شیمیایی‌ استات‌سلولز است‌، آسیب‌ ببینند. علائم‌ آن‌ بوی‌ سرکه‌ مانند، تاب‌ برداشتن‌ ، شکنندگی‌ و تحلیل‌ رفتن‌ فیلم‌ است‌. تمام‌ فیلم‌های‌ استات‌ نسبت‌ به‌ این‌ شرایط‌ آسیب‌پذیرند. این‌ امر ممکن‌ است‌ بعد از چند سال‌ یا چند دهه‌، بسته‌ به‌ استاندارد مورد استفاده‌ برای‌ شرایط‌ نگهداری‌، رخ‌ دهد. سندرم‌ سرکه‌ عموماً به‌ علت‌ سطح‌ نامناسب‌ دما و رطوبت‌ ایجاد می‌شود، ولی‌ چنانچه‌ اسیداستیک‌ تولید شده‌ برای‌ مدت‌های‌ طولانی‌ در محفظة‌ نگهدارنده‌ رسانه‌ بماند، تخریب‌ تسریع‌ می‌شود.
اگر مواد به‌ طور مرتب‌ مورد استفاده‌ قرار گیرند، باز شدن‌ در قوطی‌ فیلم‌ سبب‌ می‌گردد فیلم‌ در معرض‌ هوا قرار گیرد و اسید خارج‌ شود. ولی‌ مهم‌ این‌ است‌ که‌ در محفظه‌ را دور از دیگر مواد و نه‌ مثلاً در انبار فیلم‌ باز کنیم‌، چون‌ ویروس‌ هوازی‌ در معرض‌ هوا رشد خواهد کرد.

گزینه‌های‌ حفاظت‌
لازم‌ است‌ خط‌مشی‌هایی‌ مورد موافقت‌ و اجرا قرار گیرد تا اطمینان‌ حاصل‌ شود که‌ مواد و تجهیزات‌ پخش‌ به‌ شکلی‌ مناسب‌ حفاظت‌ می‌شوند و این‌ خط‌مشی‌ها ممکن‌ است‌ بسته‌ به‌ فرمت‌هایی‌ که‌ نگهداری‌ می‌شوند تفاوت‌ کند.

حفاظت‌ فیلم‌
فیلم‌ قبل‌ از تمام‌ فرمت‌های‌ دیداری‌ موجودیت‌ یافته‌ و برای‌ مدت‌ زیادی‌ به‌ خوبی‌ حفاظت‌ شده‌ است‌ و به‌ نسبت‌ نوار ویدیویی‌ به‌ تصمیمات‌ کمتری‌ نیاز دارد. از آن‌ جا که‌ فیلم‌ پایدارترین‌ فرمت‌ است‌، نباید به‌ قصد حفاظت‌ به‌ فرمتی‌ دیگر تبدیل‌ شود، اگر چه‌ امکان‌ دارد برای‌ استفاده‌ مجدد نیاز به‌ تبدیل‌ باشد. کلید حفاظت‌ فیلم‌ ذخیره‌ صحیح‌ آن‌ است‌ ـ همان‌ طور که‌ کلیات‌ آن‌ قبلاً گفته‌ شد ـ و اطمینان‌ از آن‌ که‌ از استفادة‌ نسخه‌های‌ اصلی‌ مانند نگاتیوها جلوگیری‌ می‌شود.

حفاظت‌ نوار ویدیویی‌
از سوی‌ دیگر، فرمت‌های‌ نوارهای‌ ویدیویی‌ می‌توانند به‌ سرعت‌ کهنه‌ شوند و ساده‌ترین‌ راه‌ حفاظت‌ آن‌ها، تبدیل‌شان‌ به‌ فرمت‌ آرشیوی‌ رایج‌تر نوار ویدیویی‌ است‌. با توجه‌ به‌ این‌ که‌ دستگاههای‌ ضبط‌ و پخش‌ نوار ویدیویی‌ مطمئناً بسیار سریع‌تر از تجهیزات‌ نمایش‌ فیلم‌، منسوخ‌ می‌شوند، دلیلی‌ برای‌ حفاظت‌ نوارها در فرمت‌های‌ اصلی‌ آنها نیست‌، زیرا هنگامی‌ که‌ دستگاههای‌ پخش‌ آنها دیگر در دسترس‌ نباشد، هیچ‌کس‌ قادر به‌ تماشای‌ آنها نخواهد بود.
در تصمیم‌گیری‌ برای‌ تهیه‌ کپی‌ از نوارها، هزینه‌ عامل‌ کلیدی‌ است‌، و این‌ امر می‌تواند از این‌ نقطه‌ نظر برای‌ مرور موجودی‌ها و حصول‌ اطمینان‌ از این‌ که‌ کلیه‌ مولفه‌ها نیاز به‌ نگهداری‌ دارند، فرصت‌ خوبی‌ باشد.
یکی‌ از گزینه‌ها آن‌ است‌ که‌ مواد صرفاً براساس‌ تقاضا یعنی‌ وقتی‌ شخصی‌ نیاز به‌ استفاده‌ دارد تبدیل‌ شوند. این‌ گزینه‌ ممکن‌ است‌ در بعضی‌ از سازمانها که‌ وقت‌ اجازه‌ می‌دهد پذیرفتنی‌ باشد، ولی‌ در حوزه‌های‌ پخش‌ برنامه‌ مانند خبر یا امور جاری‌ این‌ راه‌ حل‌ عملی‌ نیست‌. چون‌ مواد بلافاصله‌ در فرمت‌ اصلاح‌ شده‌ خود مورد نیاز خواهند بود.
تجدید نظر در خط‌ مشی‌ حفظ‌ و نگهداری‌ مواد به‌ منظور اطمینان‌ از آن‌ که‌ هنوز جوابگوی‌ نیازهای‌ استفاده‌کنندگان‌ است‌، بسیار اهمیت‌ دارد، ضمن‌ آن‌ که‌ باید به‌ خاطر داشت‌ که‌ این‌ نیازها همیشه‌ نمی‌توانند دقیقاً مشخص‌ باشند. این‌ که‌ مثلاً به‌ ارقام‌ استفاده‌ از مواد نگاه‌ کنیم‌ و فرض‌ کنیم‌ که‌ چون‌ موادی‌ در طول‌ چندین‌ سال‌ امانت‌ داده‌ نشده‌اند پس‌ آن‌ها را می‌توان‌ دور ریخت‌، خطرناک‌ است‌. بسته‌ به‌ زمینه‌ موضوعی‌، این‌ احتمال‌ وجود دارد که‌ بریدة‌ فیلمی‌ که‌ پس‌ از تولید چندین‌ سال‌ درخواست‌ نشده‌ است‌ ناگهان‌ با تقاضای‌ فراوان‌ مواجه‌ گردد.
همچنین‌ مهم‌ است‌ که‌ به‌ خاطر داشته‌ باشیم‌ یکی‌ از دلایلی‌ که‌ مواد قدیمی‌تر مورد استفاده‌ قرار نمی‌گیرند آن‌ است‌ که‌ صرفاً روی‌ فرمتی‌ کهنه‌ یا واقعاً منسوخ‌ وجود دارند. استفاده‌کنندگانی‌ که‌ آن‌ها را از طریق‌ فهرست‌ها پیدا می‌کنند ممکن‌ است‌ هرگز آن‌ها را برای‌ استفاده‌ انتخاب‌ نکنند، زیرا که‌ تجهیزات‌ نمایش‌ یا تدوین‌ آن‌ها را ندارند. زمانی‌ که‌ یک‌ سری‌ از مواد روی‌ فرمتی‌ روزآمدتر کپی‌ شوند ممکن‌ است‌ کاربرد آن‌ها به‌ صورت‌ چشمگیری‌ افزایش‌ یابد.

فرمت‌ تبدیل‌
همچنین‌ ضرورت‌ دارد در مورد فرمتی‌ که‌ مواد باید روی‌ آن‌ کپی‌ شوند تصمیم‌ سنجیده‌ای‌ اتخاذ گردد. همزمان‌ با تصمیم‌گیری‌ در مورد گردآوری‌ مواد روی‌ فرمت‌ جدید، لازم‌ است‌ همان‌ عوامل‌ هزینه‌، کیفیت‌، استحکام‌ و طول‌ عمر مناسب‌ نیز مورد ملاحظه‌ قرار گیرند. همچنین‌، به‌ خاطر دلایل‌ فنی‌ که‌ قبلاً در بخش‌ فرمت‌های‌ نوار ویدیویی‌ به‌ اختصار مطرح‌ گردید، بهتر است‌ از فرمت‌ مولفه‌ای‌ مانند دی‌. جی‌. بتا بجای‌ فرمت‌ ترکیبی‌ مانند دی‌ 3 استفاده‌ شود.

تنظیم‌ قفسه‌
مجموعه‌های‌ تصاویر متحرک‌
در مورد مجموعه‌های‌ بزرگ‌، در مواردی‌ که‌ محل‌های‌ اختصاصی‌ برای‌ نگهداری‌ ایجاد شده‌ است‌، بهتر است‌ مواد بر اساس‌ فرمت‌ آنها نگهداری‌ شوند، یعنی‌ فیلم‌های‌ 35 میلیمتری‌ با هم‌، نوارهای‌ ویدیویی‌ یک‌ اینچی‌ در جای‌ دیگر و بهمین‌ ترتیب‌ الی‌ آخر.
یکی‌ از دلایل‌ این‌ امر آن‌ است‌ که‌ هر فرمتی‌ به‌ اندازة‌ متفاوتی‌ از قفسه‌بندی‌ و رف‌بندی‌ نیاز دارد، بنابراین‌ اگر رسانه‌ها را به‌ این‌ شیوه‌ سازماندهی‌ کنیم‌ کاراتر است‌ و از فضای‌ موجود حداکثر استفاده‌ به‌ عمل‌ می‌آید.
دلیل‌ دیگر آن‌ است‌ که‌ بر خلاف‌ قفسه‌های‌ کتاب‌ یا دیگر اطلاعات‌ متنی‌، عملاً نمی‌توان‌ قوطی‌های‌ فیلم‌ یا قرقره‌های‌ نوار ویدیویی‌ را به‌ منظور یافتن‌ مواد خاصی‌ یا سکانس‌هایی‌ از بریدة‌ فیلمی‌ مرور کرد، چون‌ به‌ تجهیزات‌ نمایش‌ یا پخش‌ نیاز دارد. مجموعه‌های‌ دیداری‌ شنیداری‌ عمدتاً به‌ فهرست‌نویسی‌ و نمایه‌سازی‌ مناسب‌ وابسته‌اند، زیرا مرور یا جستجوی‌ فرمت‌ها تنها راه‌ سریع‌ و آسان‌ برای‌ بازیابی‌ اطلاعات‌ مبسوط‌ یا نمای‌ آرشیوی‌ است‌.
در پایان‌، تنظیم‌ مواد به‌ ترتیب‌ الفبایی‌ عنوان‌ یا موضوع‌ ممکن‌ است‌ جذابیت‌ داشته‌ باشد، ولی‌ این‌ شیوه‌ تعداد زیادی‌ نقاط‌ رشد بوجود می‌آورد یعنی‌ لازم‌ است‌ با اضافه‌ شدن‌ مواد فضاهای‌ اضافی‌ در محل‌های‌ مختلف‌ ردیف‌های‌ آرشیو ایجاد شود. این‌ مطلب‌ یعنی‌ سازمان‌دهی‌ مجدد مواد روی‌ قفسه‌ها به‌ دفعاتی‌ بیش‌ از آن‌ چه‌ لازم‌ است‌.
شیوه‌ بهتر، استفاده‌ از یک‌ سری‌ شماره‌های‌ منحصر به‌ فرد قفسه‌بندی‌ برای‌ هر فرمت‌ است‌، به‌ طوری‌ که‌ به‌ افزوده‌های‌ جدید مجموعه‌ فقط‌ شماره‌ بعدی‌ در توالی‌ اعداد داده‌ شود و تنها یک‌ نقطه‌ رشد در آخر هر سری‌ وجود داشته‌ باشد. این‌ روش‌ شماره‌گذاری‌ با جزئیات‌ بیشتر در قسمت‌ مستندسازی‌ موجودی‌ها مطرح‌ خواهد شد.

مجموعه‌های‌ عکس‌
براساس‌ اندازه‌ مجموعه‌، ممکن‌ است‌ پذیرش‌ توصیه‌های‌ بالا برای‌ عکس‌ها نیز عملی‌ باشد. بهرحال‌ تورق‌ عکس‌ها و ترانس‌پرنسی‌ها عموماً آسان‌تر است‌. بنابراین‌، چنانچه‌ احتمال‌ می‌رود مجموعه‌ کوچک‌ باقی‌ بماند، سازماندهی‌ آن‌ بسته‌ به‌ رویکرد اصلی‌ استفاده‌کنندگان‌ بر حسب‌ موضوع‌، عنوان‌ یا اسم‌ منطقی‌ خواهد بود.
بهرحال‌ هنگامی‌ که‌ عکس‌ها به‌ صورت‌ دیجیتالی‌ نگهداری‌ می‌شوند، مشکل‌ مرور به‌ معنی‌ آن‌ است‌ که‌ یک‌ اسم‌ فایل‌ رقمی‌ بهترین‌ گزینه‌ است‌، همانطور که‌ در فصل‌ بعد در باب‌ مستندسازی‌ کلیات‌ آن‌ آمده‌ است‌.

 

دیداری‌شنیداری یا سمعی‌بصری، به آثار دارای هر دوی عناصر شنیداری و دیداری اشاره دارد، که می‌تواند به تهیه و تولید اینگونه آثار، یا ابزاری که برای ارائهٔ اینگونه آثار به کار می‌رود نیز اشاره داشته باشد.

[ ۱۳٩٢/٦/٤ ] [ ٤:٤۸ ‎ب.ظ ] [ جمشید چایانی- اعظم رضایی الماس ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

دوست من سلام حال که پنجره آشنائیمان را گشودی،با واژه های سرشار از مهر ومحبت ورودت را به گرمی پذیراییم کلامت را به جان ودل می نگاریم،ازاینکه با شما و دیدگاهت آشنا می شویم برخود می بالیم. بیا در پذیرائی دوستانه افکارمان دمی با هم باشیم. نظراتتان زینت بخش وبلاگ ماست. این وبلاگ جهت معرفی کتابخانه عمومی غدیرمیباشد . کتابخانه عمومی غدیرکبودراهنگ در سال1378 تاسیس گردیده است و هم اکنون به آدرس میدان امام حسین (ع) واقع گردیده است . همه روزه پذیرای فرهیختگان و علاقمندان به کتاب و کتابخوانی است. ساعت فعالیت این کتابخانه همه روزه از ساعت30/7 صبح لغایت 30/8 عصر می باشد و با داشتن حدود 14000نسخه کتاب دارای بخشهای ذیل می باشد: - بخش مخزن - بخش مرجع - بخش کودکان و نوجوانان - بخش کتابهای کمک درسی - بخش نشریات - بخش دیداری شنیداری از جمله خدمات کتابخانه می توان به موارد ذیل اشاره نمود. -سفارش اینترنتی کتاب(طرح کتاب من) -برگزاری مسابقات فرهنگی - ارائه خدمات به نوسوادان -استفاده از اینترنت پرسرعت ADSL - استفاده از نمایه نشریات
موضوعات وب
صفحات دیگر